Kolegiata pw. Bożego Ciała w Jarosławiu

W Polsce nauczanie religii gwarantuje Konkordat. Przedmiot jest nieobowiązkowy, organizowany na życzenie rodziców bądź uczniów (tzw. deklaracje uczestnictwa). Ocena z religii znajduje się na świadectwie szkolnym i wliczana jest do średniej ocen, ale nie liczy się do promocji ucznia do następnej klasy (Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzenie sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych Dz.U. Nr 83 poz. 562 ze zmianami).
 

Najwyższym organem katechetycznym w Polsce jest Komisja Wychowania Katolickiego, która koordynuje i nadzoruje nauczanie religijne na terenie całego kraju. Działalność jej opiera się na statucie zatwierdzonym przez Konferencję Episkopatu Polski.
 

Podstawą prawną nauczania religii w polskiej szkole jest Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobów organizowania nauki religii w szkołach publicznych (Dz.U. Nr. 36, poz.155 ze zmianami).
 

Przejdźmy zatem do nauczania religijnego w krajach Europy Zachodniej.
 

GRECJA – Jak wiadomo jest to kraj o tradycjach prawosławnych. Nauczanie katechezy odbywa się w szkole podstawowej jak i średniej. Ocena umieszczana jest na świadectwie. Uczniowie innych wyznań są zwolnieni z uczęszczania na zajęcia. Nauczyciele opłacani są przez państwo i mają statut urzędnika.
 

DANIA – Tutaj religią wyznawaną i państwową jest luteranizm. Nauczanie jest obowiązkowe i religia traktowana jest na równi z innymi przedmiotami. Uczniowie innych wyznań muszą być zwolnieni przez rodziców od uczęszczania na lekcje.
 

WIELKA BRYTANIA – jest to kraj religii anglikańskiej. W szkołach publicznych istnieje obowiązek codziennej porannej modlitwy oraz prowadzenia zajęć z religii o charakterze chrześcijańskim w uzgodnieniu z Kościołem anglikańskim.
 

IRLANDIA – W szkole podstawowej jednym z przedmiotów jest religia katolicka. Większość szkół ma charakter wyznaniowy i jest prowadzony przez zakony. Wszystkie szkoły otrzymują dotacje państwowe, które pokrywają koszty administracyjne, pensje, koszty budowy i modernizacje budynków.
 

WŁOCHY – We Włoszech nauczanie religii gwarantowane jest przez konkordat. Wszystkie koszty pokrywa państwo, lekcja religii jest obowiązkowa, chociaż uczeń może z niej zrezygnować.
 

NIEMCY – Nauczanie w szkole gwarantuje konstytucja, odbywa się we wszystkich szkołach, traktowana jest jak każdy inny przedmiot. W większości landów ocena brana jest pod uwagę, jeśli chodzi o promocję uczniów. Państwo opłaca nauczycieli, a nawet kontroluje, aby religia jako przedmiot nie była dyskryminowana. Obecność jest obowiązkowa. Jeśli ktoś rezygnuje z lekcji, religii musi obowiązkowo uczęszczać na zajęcia z etyki.
 

W bardzo wielkim skrócie przedstawiłam tło nauczania katechezy w innych państwach Unii Europejskiej. Zapoznając się bliżej ze statutem katechezy innych krajów UE, wnioski same się nasuwają. Wiele się mówi o ograniczeniu nauczania religii, niektórzy postanawiają publicznie wypowiadać się na temat ocen z religii czy dyskutować na temat wliczania oceny do średniej ocen ucznia. Niestety te osoby nie mają żadnego pojęcia o edukacji, a już na pewno o edukacji religijnej. Jeśli nie religia w szkołach, to w jaki sposób lub jaki przedmiot ma ukierunkowywać młodego człowieka? Gdzie ma poznać zasady moralne poszanowania innych ludzi, skąd mają się dowiedzieć co jest dobre a co złe. Rada Europejska w 2005 roku doceniła i bardzo pozytywnie wypowiedziała się na temat edukacji religijnej w szkołach w Europie. Szkoda tylko, że ci, co tak tłumnie wypowiadają się na temat nauczania religii i oceniania w polskiej szkole, ani jednej chwili nie spędzili z uczniami, młodzieżą w szkole i nie zapytali się zainteresowanych, co o tym sądzą. Młodzież bardzo pozytywnie wypowiada się temat nauczania religii w szkole i oceniania, a już w szczególności wliczania (wreszcie) oceny z religii do średniej ocen (od 2007 roku z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej).

Celina Sura