Kolegiata pw. Bożego Ciała w Jarosławiu

Od wielu wieków chrześcijanie stawiali czoło o godność tego znaku. Historia to pani, która ma dwa oblicza: jedno piękne, pełne godności: jest nauczycielką życia. Drugie takie, iż kołem się toczy. Krzyż – symbol naszej wiary też znalazł swoje miejsce na jej chlubnych kartach, ale różnie z tym bywało na przestrzeni wieków i lat. Pamiętam okres lat 50. i 60., jak nauka religii w szkole czy znak Krzyża w klasie był miejscem przetargu. Raz Krzyż miał swoje miejsce uszanowane (wraz z księdzem prowadzącym katechezę), innym razem w klasie na ścianie puste miejsce po Krzyżu, a zajęcia w sali przy Kolegiacie. Lata 80. przyniosły przemiany w Polsce. Walka o powrót Krzyża do szkół... Młodzież w Miętnem, w szkole rolniczej strajkowała w obronie Krzyża i powrócił on na swoje miejsce – wspaniały to przykład dla innych. Młodzież w całej Polsce kupowała Krzyże, które poświęcone w czasie Mszy świętych uroczyście wracały na swoje miejsce po latach.
 

Ostatnio pojawiają się głosy, że innym wyznaniom Krzyż przeszkadza. Przykład płynie z Włoch. Sprawa bez precedensu, ale młodzi Włosi nie przejmują się tą sprawą – nawet tam, gdzie do tej pory nie było tego symbolu, wieszają go. Przykład godny naśladowania. A jak my szanujemy ten znak? Czy w każdym domu wisi na swoim miejscu? Medaliki, krzyżyki na łańcuszku zastępują coraz większe wisiory i blachy. A jak dbamy o kapliczki przydrożne? W ten sposób szanujemy pokolenia naszych dziadów, które dały świadectwo prawdzie. Każde pokolenie ma swój czas, może i temu przyjdzie napisać test o Krzyżu – odważnie, z podniesionym czołem, życzę stu punktów!
 

Krzyż stoi 2000 lat. Ludzie tworzyli wiele ideologii i symboli, które poszły do lamusa. A prosty, cichy i skromny Krzyż trwa. Dla jednych znak zwycięstwa, dla innych wyrzutu.

Krystyna Pawnik