Kolegiata pw. Bożego Ciała w Jarosławiu

Witaj na kolegiata.org ! powrót do strony głównej

 

Dziś jest 22-03-2019, świętujemy imieniny: Bogusława, Jagody, Katarzyny. | Sprawdź także liturgię na dziś.

Dokument Episkopatu. RODZINA TROSKĄ KOŚCIOŁA

21.03.2010 @ 15.53

Dokument Episkopatu. RODZINA TROSKĄ KOŚCIOŁA

Dokument Episkopatu. RODZINA TROSKĄ KOŚCIOŁA
Służyć prawdzie o małżeństwie i rodzinie – to tytuł dokumentu Episkopatu Polski, jaki ukazał się 19 czerwca 2009 r.

 

Składa się on z wprowadzenia oraz pięciu rozdziałów, w których zawarte są zagadnienia związane z głównym tematem. W pierwszym rozdziale biskupi uzasadniają, dlaczego zdecydowali się wypowiedzieć w kwestii rodziny oraz z jakiej perspektywy należy patrzeć na jej sprawy (w prawdzie i uczciwym dialogu). Bezpośrednim powodem tego wystąpienia stały się również ataki, jakich doznaje rodzina we współczesnym świecie. „W ostatnich latach obserwujemy z bólem mnożące się naciski zarówno w płaszczyźnie ideologicznej, jak i w sferze prawodawstwa, których celem jest zniszczyć tradycyjne małżeństwo i rodzinę, na których opiera się cywilizacja oraz promować rozwiązłość” – piszą biskupi.


Drugi rozdział dokumentu daje spojrzenie na rodzinę od momentu stworzenia człowieka, zamysłu Bożego względem małżeństwa i rodziny, umiejscowienia jej w kontekście relacji istniejących w Trójcy Świętej, Wcielenia Chrystusa, eschatologii oraz powołania do świętości. Trzeci rozdział skupia naszą uwagę na ludzkim ciele jako wyjątkowej wartości. W treści odnajdziemy m in. odniesienie do problemu pornografii i szkodliwych eksperymentów naukowych: „Ciało nie jest publiczną własnością wszystkich. Zło moralne pornografii sprzeciwia się prawdzie o człowieku i zaprzecza pierwotnemu znaczeniu ludzkiej płciowości, sprowadzając ciało do roli rzeczy zaspakajającej zmysły”. Hierarchowie wyrażają także swój stanowczy sprzeciw wobec wykorzystywania ludzkiego ciała do manipulacji genetycznych oraz stosowania ludzkich embrionów w przemyśle kosmetycznym. Rozdział IV ukazuje troskę Kościoła o rodzinę jako wspólnotę „domowego Kościoła”. Podkreślone zostało zadanie duszpasterstwa rodzin jako priorytetu w posługiwaniu wiernym. Odpowiedzialność za rodzinę ponoszą pasterze. Troska ta powinna przejawiać się w służbie rodzinie: poprzez głoszone słowo, właściwie sprawowaną Eucharystię, umożliwienie adoracji Najświętszego Sakramentu, sakrament pokuty i postawę ojcostwa. Pasterze zachęcają jednocześnie rodziny do praktykowania wspólnej modlitwy małżeńskiej i rodzinnej. Duży nacisk położony został również na okres przygotowania do małżeństwa. Ma to być czas nie tylko wypełnienia koniecznych formalności, ale „intensywnej ewangelizacji, nawrócenia i pogłębienia więzi z Bogiem”. W kolejnych podrozdziałach odnajdziemy wezwanie do zachowania czystości przedmałżeńskiej. W związku z coraz częstszymi przypadkami zawierania małżeństw przez osoby wcześniej zamieszkujące razem, a nawet posiadające potomstwo zaleca się, aby nie łączyć sakramentu małżeństwa z chrztem świętym dzieci z tych związków. Daje się w ten sposób możliwość właściwej oceny moralnej wcześniejszego postępowania.


W rodzinie nie powinno również zabraknąć miejsca dla osób starszych, którym należy się szacunek i opieka w czasie choroby. Jeszcze raz zwrócono uwagę na zło, jakie niesie ze sobą eutanazja będąca elementem „kultury śmierci”. W innym kontekście pojawia się odniesienie do tzw. „singli”. Ten sposób realizacji życia nie można nazywać powołaniem, „trzeba raczej wychowywać młodzież w duchu ofiarnej miłości”.


Ostatni rozdział dotyczy roli państwa w jego relacji do rodziny. Ma ona koncentrować się na budowie ładu moralnego, zaangażowania w politykę ludzi prawych. Odwołując się do Konstytucji RP dokument przypomina, że obowiązkiem państwa jest także ochrona instytucji małżeństwa i rodziny rozumianej na sposób tradycyjny. Ważnym jest również respektowanie prawa rodziny do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Do obowiązków państwa wobec rodziny należy również obrona życia. Obowiązek ten powinien być realizowany przede wszystkim na płaszczyźnie legislacyjnej, pamiętając o tym, że „żadna ludzka władza nie może przywłaszczać sobie praw, które należą do Boga”.


W części końcowej tego wystąpienia Episkopat Polski stwierdził, że „z ufnością i nadzieją patrzy na przyszłość małżeństwa i rodziny w naszej Ojczyźnie”. Oby ta wiara udzieliła się wszystkim polskim rodzinom oraz wielu młodym ludziom, którzy będą realizować swoje powołanie w małżeństwie i rodzinie. Aby tak się stało, trzeba dołożyć starań, by już istniejące rodziny budowały prawdziwy przykład chrześcijańskiego życia, na wzór rodziny z Nazaretu.

 

Ks. Tomasz Bednarz
 


Red.
«« Wstecz