Kolegiata pw. Bożego Ciała w Jarosławiu

Jest jedno imię, które wszystkie serca splata. To piękne imię, a szczęśliwy, kto je zna. Maryja, cudne imię, to imię Bożej Matki – mówi pieśń. W litanii wołamy: Święta Maryjo, święta Boża Rodzicielko. Te właśnie słowa wyznaczono mi na tę nowennę. Rozważmy to imię, by ożywić naszą miłość do Matki Bożej. Maryja, cudne imię, to imię Bożej Matki – śpiewa głównie młodzież. Śpiewa jeszcze, ale już nie tak, jak dawniej, gdy młodzi Polacy licznie uczęszczali na majówki i chętnie śpiewali litanię i pieśni do Matki Bożej.

22 października 1978 r. Polak stanął w oknie Watykanu, spojrzał na plac, zobaczył w tłumie wielu młodych i rzekł: Wy jesteście nadzieją Kościoła, wy jesteście moją nadzieją. Czyż nie o polskiej młodzieży myślał przy tym szczególnie ten, który jej tyle czasu i serca poświęcił? Teraz patrzy z okna w niebie, jak mówił jego następca. I czeka. Na co? Na kanonizację? Pewno i na nią. Lecz czy nie bardziej na to, by młodzi Polacy śpiewali na cześć Maryi, jak ongiś? Na szczęście, są jeszcze młodzi co śpiewają, co nie wstydzą się tego śpiewu, nie wstydzą się czystości ani polskości. Nie przeszkadza im krzyż, nie wstydzą się imienia Maryi i nie przynoszą Jej wstydu…